Bon Iver is een artiest die geen introductie nodig heeft. Je zet frontman Justin Vernon op een podium met zijn grote band en je hebt een overweldigende ervaring. Zijn muziek heeft wellicht een beetje gewenning nodig, maar zodra je de smaak een beetje te pakken hebt, ben je meteen verkocht. Woensdag stond hij in Groningen, in een binnen een uur uitverkochte tent.

Ruim 8 maanden geleden schreef ik ook al over Bon Iver. Destijds stond hij in Utrecht. Woensdag 11 Juli stond hij in Groningen.
In Utrecht noemde ik hem Episch, en tot op de dag van vandaag was dat hét concert die het meeste indruk op me gemaakt heeft, en sindsdien geeft onder andere het nummer Perth me nog altijd kippevel.
Een prestatie als dat is natuurlijk moeilijk te overtreffen. De setting was ook heel anders. Vredenburg Leidsche Rijn is een mooie concerthal met een goed akoestiek. In Groningen daarentegen vond het concert plaats aan de Kardingeplas in een tent. De vraag die ik mezelf dan ook stelde vantevoren, is dit wel te vergelijken? Kan dit ooit tippen aan de vorige keer? De avond wees het uit

Rond half 9 was het zo ver, Bon Iver betrad het podium en de avond kon los. Hij werd onthaald met een applaus en gejuich, en stak gelijk van wal. In een daaropvolgende anderhalf uur wet de ene topper na de andere neergezet.
Waar het publiek de aandacht kwijtraakte bij het voorprogramma Poliça, daar had het bijna volledige aandacht bij Justin Vernon en zijn band.

Zij die erg bekend zijn met het werk van Bon Iver, zullen waarschijnlijk elk nummer die hij speelt bij de eerste tonen kunnen herkennen. Totdat Justin besloot een nieuw nummer te spelen. Een nummer die wat mij betreft kan tippen aan de rest van zijn repertoire, en mag ook wel in het rijtje gezet worden van zijn nieuwste, en zelf getitelde, album “Bon Iver”. Het nieuwe, onaangekondigde, album zal daarom ook vast weer een topper worden.

Wanneer Bon Iver een wat rustiger nummer gaat spelen merk je dat de zaal de aandacht weer wat verliest en er rumoer uit de zaal opstijgt. Hieraan merk je dan weer toch dat de setting toch niet helemaal geschikt is voor Bon Iver.

Tegen tienen verdwijnt de band van het podium en een gejoel en gejuich is te horen vanuit de zaal. Het is dat we al stonden, anders hadden ze zeker een staande ovatie gekregen. Wanneer ze na een paar minuten weer terugkeren zie je dat Justin Vernon écht geniet, en bedankt hij de fans voor de zoveelste keer deze avond.

Als toegift stond de klapper “Skinny Love” en de helft van het publiek zingt die woorden, en het andere bekende zinnetje van dit nummer, mee.
Wanneer het allerlaatste nummer, “The Wolves (Act I & II) begint, vraagt Justin om het laatste stuk “What might’ve been lost” mee te zingen, en van zacht naar zó hard te gaan dat we het dak er af zingen. En voor een gedeelte gebeurde dat totdat het volume van de muziek het gezang overtrof. Een geweldige afsluiter!

Wat mij betreft gaat dit concert erg positief de boeken in, maar dat had je vast ook al wel begrepen”. Alhoewel het concert erg goed was, zal het zeker niet het concert van vorig jaar in Utrecht kunnen overtreffen. Dat is (en blijft) de beste sfeer in de beste setting die perfect is voor Bon Iver. Een 8,5 voor deze door Vera en De Oosterpoort georganiseerde avond!

Foto copyright: Rubensantangelo Tumblr