Blaudzun. Een naam die menigeen bekend in de oren klinkt. De Nederlandse band sleepte al veel prijzen in de wacht en zijn regelmatig te gast geweest in De Wereld Draait Door. Dit jaar kwam Blaudzun met een nieuw album, ‘Heavy Flowers’. Dit album werd al snel bestempeld als een van de beste albums van dit jaar. Terecht ook, want Heavy Flowers is het beste album uit de reeks van Blaudzun tot zover. Gisteravond stond Blaudzun in De Duif in Amsterdam voor een uitverkochte akoestische sessie als een van de openingsacts van Indiestad. 

De avond begint met  voorprogramma Emmett Tinley, een Ierse singer-songwriter. De karakteristieke kerk is inmiddels al flink vol gelopen. Emmett weet het publiek – van piepjong tot stokoud – goed te vermaken met zijn rustieke nummers. Het nummer ‘Takes A Long Time To Heal’  is een van de mooiste nummers van de avond. Toch komt het grootste deel van het diverse publiek echt voor Blaudzun.

Blaudzun begint een klein half uurtje na Tinley. Als de lichten in de Kerk doven, verschijnt Johannes Sigmond op de houten spreekstoel boven het publiek vergezeld door een ukelele. Hij opent de avond door het publiek te trakteren op een unplugged versie van ‘Wolf Behind The Glass’. Deze geniale opener geeft daarmee gelijk het hoge niveau van de avond aan. Meneer Sigmond verschijnt na de opener op het podium vergezeld door zijn band waaronder zijn broer, Jakob Sigmond. Het geluid van de beginnummers laat helaas wat te wensen over, een aantal keer wordt het geluid belemmert door het piepen van de boxen. Ondanks deze startprobleempjes speelt Blaudzun geniaal. De akoestiek in de Duif is perfect en laat de muziek waarschijnlijk nog beter klinken dan het al is. Er is een mooie setlist gemaakt waarbij voor veel nummers van het nieuwe album is gekozen. Maar ook oudere pareltjes zoals Quiet German Girls, Sunshine Parade en Jezebelle komen voorbij. Wanneer het nummer Le Chant Des Vagues eindigt  fluit iemand vanuit het publiek het aanstekelijke wijsje door. Dit wordt snel opgepakt door de rest van het publiek en Johannes. Een spontane actie waarmee het publiek de grote waardering laat zien voor Blaudzun.

Na het spelen van het laatste nummer toont het publiek nogmaals de grote waardering voor de Nederlandse band. Enthousiast wordt er vervolgens gevraagd om een toegift, en die krijgt het publiek. Maar liefst twee nummers. Het schitterende ‘Elephants’ is de officiële afsluiter van de avond. Het nummer wordt dan ook aangekondigd door de zin van Johannes, wat krijgen we als we allemaal stampen? En zo stampt jong en oud in de kerk op Elephants. Een schitterende afsluiter en tevens een van de hoogtepunten van deze mooie muzikale avond.